از نظر نگارنده ی این مطلب تقدیر زیباترین و با ارزش ترین موزیک ویدیوی تاریخ ایران است. این مسئله نه به دلیل هزینه ی گزاف این ویدیو و نه به دلیل کار تکنیکی خاص الک کارتیو / که به دلیل حس زیباییست که همه ی عوامل این پروژه ارائه کرده اند و این به دلیل ارتباط فوق العاده ایست که با یکدیگر برقرار کرده اند..

در ابتدا شادمهر رو میبینیم که که با لباس جنگی و تفنگی که دردست دارد. در میدان جنگ به آرامی قدم میزند. این صحنه به همراه شروع آهنگ حس آرامش را القا میکند که بی شک تعلیق در این صحنه و موزیک همراهش پیامی جز آرامش قبل از طوفان ندارد.

این آرامش تنها 14 ثانیه طول میکشد و اینجاست که تغییر ریتم موزیک و شروع ملودی زیبای آن همزمانی بسیار زیبایی پیدا کرده با برخورد یک خمپاره یا (چیزی شبیه آن) به کنار یک سرباز و پرت شدن و افتادنش روی زمین. و این هنر تدوین الک کارتیو را به رخ میکشد. با این صحنه / طوفانی که در انتظارش بودیم آغاز شده و موزیک نیز همراه با این طوفان که با صحنه های جنگ تداعی شده/ مرثیه سرایی میکند. استفاده از افکتهای صوتی ( صدای شلیک و انفجار) در این لحظات به القا کردن حس طبیعی میدان جنگ کمک شایانی میکند. در ثانیه ی 23 نمایی از شادمهر رو میبینیم که زخمی روی زمین افتاده است و گویی سربازی که در ثانیه ی 14 پرت شدنش را دیده ایم همان شادمهر بوده است..

در ثانیه ی 31 نمایی از منظره ای زیبا و دوست داشتنی میبینیم که تاکیدی دارد بر درب کوچک سفیدی که بدون هیچ گونه چهارچوبی در گوشه ی این منطقه قرار دارد. درب از سپیدی میدرخشد و حس خوبی را منتقل میکند. چند لحظه بعد در همان منظره شادمهر را میبینیم که با لباسی سراسر سپید ( به رنگ در) به سمتش حرکت میکند.در نمای بعد شادمهر را میبینیم که در میدان جنگ روی زمین افتاده است و طلب کمک میکند اما سربازان دیگر به دلیل شرایط حاد فرار را بر قرار ترجیح میدهند. بلافاصله بعد از این صحنه درثانیه ی 54 ریتم موزیک به آرامش دیگری میرسد و در این لحظه صدای غمگین شادمهر شروع به مرثیه سرایی میکند. باز هم آرامش موزیک و ریتم آن با تصویر بیان میشود به طوری که شادمهر را در یک مکان زیبا و آرامش بخش روی یک صندلی میبینیم که با آرامش نشسته و مشغول نوشتن چیزی است. همسرش به گوشه ای از تصویر میرود و شروع به جمع و جور کردن لباسها میکند که نمایی از چند لباس بچه میبینیم که در واقع کارگردان سعی دارد با نشان دادن مسائل روزمره ی انسانی آرامش زندگی را نشان دهد. نگاه ها و لبخندهای عاشقانه ی دو طرف نیز همین مسئله را نشان میدهد..

نکته ی دیگری که بسیار زیباست زیرکی کارگردان در انتخاب شخص گوینده ی شعر و مخاطب است. با بچه هایی که ویدیو رو دیده بودن صحبت کردم/ خیلی ها اعتقاد داشتند گوینده همسر شادمهر است و مخاطب شعر خود شادمهر و خیلی ها عقیده ی برعکس داشتند. به نظر من کارگردان به شکل زیبایی شعر را میان هر دو شخصیت تعمیم داده است. به گونه ای که ابتدا از روی شعر تصور میشود که گوینده همسر شادمهر و مخاطب شادمهر است . اما در آخر ویدیو متوجه میشویم که نامه(وصیت نامه) ای که شادمهر مینوشته همان شعریست که خوانده میشود . و یا در صحنه ای در دقیقه ی 1.12 نگاه بی تاب همسر شادمهر با نگاه شادمهر گره میخورد و این همزمان با مصرع : ( با اینکه بی تاب منی...) دیده میشود. به نظر من میشه اینگونه احساس کرد که گوینده و مخاطب هر دو هستند..

در دقیقه ی 1.07 وقتی شادمهر میخواند: ( تقدیر بی تقصیر نیست...) دوباره صحنه ای را میبینیم که شادمهر در میدان جنگ روی زمین افتاده است. و این صحنه به زیبایی بی تقصیر نبودن تقدیر در شعر را با تصویر روایت میکند. در ادامه صحنه هایی تار از شادمهر میبینیم که با لباس سپید در حالی که دستش را برای پیدا کردن مسیر درست جلویش گرفته حرکت میکند. و جالب اینجاست که باز هم با شروع شدن ملودی فوق العاده ی ثانیه ی 14 اینبار در دقیقه ی 1.30 نمایی از مرثیه سرایی موزیک در تصویر را میبینیم که همسر شادمهر با چشمانی نگران مشغول نگاه کردن شادمهر است که تفنگ خود را آماده میکند. و این هم خبر از فاجعه ای در حال رسیدن میدهد..

در دقیقه ی 2.01 شادمهر را افتاده بر روی زمین می بینیم که اینبار از کمک نا امید شده و فقط کاغذی(وصیت نامه) که در دست دارد بالا میگیرد که شاید حداقل کسی کاغذ رو به مخاطبش برساند. در این لحظه است که با اوج گرفتن صدای خوندن شادمهر سربازی به کمک شادمهر میاید و باز هم در نمایی هماهنگ با شعر سرباز سعی در کمک کردن و آرام کردن شادمهر دارد (کی با یه جمله مثل من میتونه آرومت کنه؟) و در نمای بعدی باز هم شادمهر را در منظره ی زیبا در حال رفتن به سمت در سپید میبینیم و این همزمان است با : ( ... اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه... ) .

در نمای بعد کارگردان با نشان دادن صحنه هایی از خاطرات خوش شادمهر و همسرش ( که در واقع در لحظات پایانی عمر شادمهر از ذهنش عبور میکند) از شرایطی که این تقدیر را رقم میزند و لحظات زیبا و خوش را نابود میکند / گلایه میکند. و این درست همزمان و هماهنگ است با : ( دلگیرم از این شهر سرد / این کوچه های بی عبور) همچنین سعی میشود که شعر از زبان دو طرف باشد : ( وقتی به من فکر میکنی / حس میکنم از راه دور) .

در دقیقه ی 2.48 در نمایی به یاد ماندنی فرشته ی زیبا روی مرگ را در قالب همسر و معشوق شادمهر میبینیم که با لبخندی زیبا بالای سر شادمهر می آید و دست خونین شادمهر از او طلب کمک میکند . از این به بعد با تعبیر بسیار زیبای کارگردان شادمهر به جای سرباز بالای سرش چهره ی مهربان فرشته ی مرگ را در قالب همسر و معشوقش میبیند. صحنه هایی که سرباز را نشان میدهد که در حال آرام کردن شادمهر است تلاقی میشود با صحنه هایی که فرشته ی مرگ دست شادمهر را نوازش میکند و شادمهر فقط او را میبیند. سرباز با فشار دادن سینه ی شادمهر سعی در بازگرداندن او دارد ولی فرشته مرگ به آرامی و با مهربانی او را نوازش میکند تا مرگی آسوده داشته باشد..

در دقیقه ی 3.24 نمایی استثنایی از شادمهر می بینیم که در واقع آخرین جمله ها را به زبان می آورد. و نکته ی ظریف و زیبای این ویدیو همینجاست که تاثیر گذارترین حالت شادمهر ( برای لب زدن قسمتی از شعر) انتخاب شده است. غیر از این حالت در زمان دیگری لب زدن شادمهر را نمیبینیم چرا که نیازی به این کار نیست و متن و داستان نکته ی اصلی این ویدیوست . وقتی شادمهر در آن حالت افتاده با بازی و میمیک صورت فوق العاده این قسمت از از شعر را اجرا می کند : ( پیدات کنم حتی اگه پروازمو پر پر کنی) ( محکم بگیرم دستتو احساسمو باور کنی) با خوندن این مصرع دوم شادمهر نامه را در دست سرباز رها میکند در حالیکه معشوقش دشتش را نوازش میکند و در شعر هم دست به عنوان منتقل کننده ی احساس نام برده شده است..

در دقیقه ی 3.58 در حالیکه شادمهر جان میدهد در نمایی از منظره ی زیبا شادمهر به در سپید ( که همان مرگ سپیدش ) است میرسد و در را باز می کند. شادمهر با جدیت خاصی که در چهره دارد در را باز می کند . در حالیکه در پشت در با همسرش(معشوقش) مواجه می شود . با لبخند زیبای معشوق شادمهر راضی و خشنود مرگ را پذیرفته و از درب عبور می کند و در نمایی فوق العاده زیبا شادمهر را میبینیم که در یک بک گراند کاملا سپید که نشان از سپید بختی و عاقب به خیری است به آرامی و با سبک بالی خاصی به سوی معشوق قدم میزند .همسر شادمهر نامه ای رو که شادمهر مینوشت در دست دارد و با کمی دقت میتوان شعر تقدیر را در آن دید. نمای آخر رسیدن عاشق و معشوق به یکدیگر اوج خوشبختی و سعادت پس از مرگ را تداعی میکند.

در کل ویدیوی فوق العاده ای بود که در تاریخ موزیک ایران زمین تا ابد از آن تقدیر خواهد شد